تبلیغات
نیستان
یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْیُکُمْ عَلی أَنْفُسِکُمْ
 
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

 
 
نویسنده : میثم نصیری
تاریخ : پنجشنبه 12 اسفند 1395
نظرات

ٱلَّذِینَ یَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِىَّ ٱلْأُمِّىَّ ٱلَّذِى یَجِدُونَهُۥ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ وَ ٱلْإِنجِیلِ یَأْمُرُهُم بِٱلْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَىٰهُمْ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَ یُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّیِّبَـٰتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ ٱلْخَبَـٰٓئِثَ وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ ٱلْأَغْلَـٰلَ ٱلَّتِى كَانَتْ عَلَیْهِمْ ۚ فَٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ بِهِۦ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ ٱتَّبَعُوا۟ ٱلنُّورَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿١٥٧﴾


http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/511/1532260/Qol1.jpg


http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/511/1532260/Qol.jpg


http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/511/1532260/Qol2.jpg


http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/511/1532260/Qol3.jpg

http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/511/1532260/play.png

نویسنده : میثم نصیری
تاریخ : دوشنبه 9 اسفند 1395
نظرات
گرچه از آتش دل چون خُم مِی در جوشم
مُهر بر لب زده، خون می‌خورم و خاموشم

 

قصد جان است طمع در لب جانان کردن
تو مرا بین که درین کار به جان می‌کوشم

 

من کی آزاد شوم از غم دل چون هر دم
هندوی زلف بتی حلقه کند در گوشم؟

 

حاش لله که نیَم معتقد طاعت خویش
این قدَر هست که گه‌گه قدحی می‌نوشم

 

هست امیدم که علی‌رغم عدو، روز جزا
فیض عفوش ننهد بار گنه بر دوشم

 

پدرم روضۀ رضوان به دو گندم بفروخت
من چرا ملک جهان را به جوی نفروشم؟


خرقه پوشیّ من از غایت دین‌داری نیست
پرده‌ای بر سرِ صد عیبِ نهان می‌پوشم

 

من که خواهم که ننوشم به‌جز از راوق خُم
چه کنم گر سخن پیر مغان ننیوشم؟

 

گر ازاین‌دست زند مطرب مجلس ره عشق
شعر حافظ ببرد وقت سماع از هوشم


http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/511/1532260/Baba1.jpg

http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/511/1532260/play.png


نویسنده : میثم نصیری
تاریخ : یکشنبه 8 اسفند 1395
نظرات

[http://www.aparat.com/v/3K5US]

نویسنده : میثم نصیری
تاریخ : جمعه 6 اسفند 1395
نظرات

کتاب در اسارت فرهنگ توسط نشر صمدیه در ۴۳۰ صفحه منتشر گردید.

این کتاب به زبانی ساده به تشریح معضلات فردی و اجتماعی ما و ریشه‌یابی خلقیات و صفاتی می‌پردازد که به دلیل ترس، فقر و بی‌عدالتی در طول قرون و در راستای تنازع بقا در ما به وجود آمده‌اند. ویژگی‌هایی که در تکرار خویش و در گذار از نسل‌ها در ما نهادینه شده و همراه با آداب و رسومی که ‌زادۀ همان شرایط بوده‌اند، بخشی از هویت فرهنگی ما را ساخته‌اند.

ویژگی‌هایی چون مخفی‌کاری، زخم خوردن و دم بر‌نیاوردن، صادق نبودن در گفتار، تحمل نکردن انتقاد، قسم خوردن برای برای اثبات مدعا، تعظیم و تمجیدهای بی‌محتوا برای تقرب به مافوق، مبالغه در سخن گفتن جهت باورندان خویش به دیگران، گوشه و کنایه زدن برای فرار از عواقب صراحت، تفسیر و تأویل‌های افراطی از کلام دیگران، حسادت، کینه‌توزی، غیبت کردن، تهمت زدن، شایعه ساختن، بنده‌پروری و بت‌سازی، کوچک کردن دیگران برای بالا بردن خود و بالأخره پدیدۀ دهشتناکی به نام آبروداری.

با خواندن این کتاب متوجه می‌شویم که چگونه جایگزین شدن واژه احترام به جای ترس به بسیاری از این گفتارها و رفتارها همچون تعظیم و تکریم، بله‌قربان‌گویی و اظهار ارادت و بندگی به افراد قدرتمندتر از خود و تمکین از آن‌ها - رنگی از فضیلت و نیکی داده‌اند، به‌طوری‌که افراد نه‌تنها قادر به وانهادن آن‌ها نیستند بلکه خود را موظف به حفظ و پاسداری از آن‌ها می‌دانند. نویسنده بر این باور است که چنین فرهنگی فقط و فقط به تثبیت شرایط موجود کمک می‌کند و با حفظ آن نمی‌توان امید پیشرفتی داشت.

بخش دیگری از کتاب به آداب و عاداتی چون مهمان‌نوازی، تعارف، رودربایستی، آبروداری، خونگرمی، دست‌و‌دلبازی، احترام به والدین، احترام به موی سپید، احترام به معلم و استاد، احترام به مردگان و برگزاری مراسم باشکوه برای آنان می‌پردازد که نویسنده کتاب ریشۀ آن‌ها را در فقر اجدادمان یافته است. آداب و عاداتی که در زمان به وجود آمدنشان دلایل انسانی و والایی داشته‌اند اما انجام آن‌ها به دلیل معادل قرار گرفتن ثروت با آبرو، باعث شده که قشر عظیمی از مردم نادار یا کم‌دار زندگی را بر خود و خانواده دشوار یا حرام کنند و جمعی نیز فقط در راستای کسب آبرو و احترام به تجمع ثروت بپردازند و تا آن‌جا پیش روند که اخلاق را نیز زیر پا گذارند.

نویسنده بر این باور است که زمینه‌ساز اقتصاد سالم، سیاست سالم، ادبیات سالم و زندگی اجتماعی سالم فقط و فقط فرهنگ سالم است و تا زمانی که ما در اسارت چنین فرهنگی گرفتار آمده‌ایم، امید دست یافتن به جامعۀ سالمی که ارزش‌ها را نه در پول و موقعیت و مقام و مدرک و حفظ ظاهر، بلکه در درستکاری، احترام به حقوق همگان، خیرخواهی، اولویت دادن به مسائل جمع، پذیرش انتقاد، قبول اشتباه، تحمیل نکردن عقیدۀ خویش بر دیگران، قائل شدن حقوق انسانی برای زنان و کودکان، صداقت داشتن در رفتار و گفتار و غیره ببیند، خواب‌و‌خیالی بیش نخواهد بود.

در این کتاب ضمن ارائه راهکارهایی از تمامی جامعه‌شناسان، روان‌شناسان مسائل اجتماعی، متخصصین مسائل فرهنگی و مسئولین دلسوز در جهت برون‌رفت از این اسارت فرهنگی استمداد گردیده است.




نویسنده : میثم نصیری
تاریخ : پنجشنبه 5 اسفند 1395
نظرات

... جانب دیگر خَلِش آغاز کرد
باز قزوینی فغان را ساز کرد


کین سوم جانب چه اندام است نیز
گفت: این است اشکم شیر، ای عزیز!


گفت: تا اشکم نباشد شیر را
گشت افزون درد، کم زن زخم‌ها


خیره شد دلاک و پس، حیران بماند
تا به دیر، انگشت در دندان بماند


بر زمین زد سوزن از خشم اوستاد
گفت: در عالم کسی را این فتاد؟


شیر بی‌دم و سر و اشکم که دید؟
این‌چنین شیری خدا خود نافرید


ای برادر! صبر کن بر درد نیش
تا رهی از نیش نفس گبر خویش


http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/511/1532260/Shegeft.jpg

کان گروهی که رهیدند از وجود
چرخ و مِهر و ماهشان آرد سجود


هر که مُرد اندر تن او نفس گبر
مر ورا فرمان برد خورشید و ابر


چون دلش آموخت شمع افروختن
آفتاب او را نیارد سوختن

 

چیست تعظیم خدا افراشتن؟
خویشتن را خوار و خاکی داشتن


چیست توحید خدا آموختن؟
خویشتن را پیش واحد سوختن


گر همی‌خواهی که بفروزی چو روز
هستی همچون شب خود را بسوز


هستیت در هست آن هستی‌نواز
همچو مس در کیمیا اندر گداز


در من‌و‌ما سخت کردستی دو دست
هست این جملۀ خرابی از دو هست


از مثنوی معنوی

http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/511/1532260/asab.jpg


نویسنده : میثم نصیری
تاریخ : چهارشنبه 4 اسفند 1395
نظرات

این حکایت بشنو از صاحب‌بیان
در طریق و عادت قزوینیان


بر تن و دست و کَتِف‌ها بی‌گزند
از سر سوزن کبودی‌ها زنند


سوی دلاکی بشد قزوینیی
که کبودم زن، بکُن شیرینیی


گفت: چه صورت زنم؟ ای پهلوان!
گفت: برزن صورت شیر ژیان


طالعم شیرست، نقش شیر زن
جهد کن، رنگ کبودی سیر زن


گفت: بر چه موضعت صورت زنم؟
گفت: بر شانه‌گهم زن آن رقم


چون‌که او سوزن فرو بردن گرفت
درد آن در شانه‌گه مسکن گرفت


http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/511/1532260/Tattoo.jpg

پهلوان در ناله آمد کای سنی!
مر مرا کشتی، چه صورت می‌زنی؟


گفت: آخر شیر فرمودی مرا
گفت: از چه عضو کردی ابتدا؟


گفت: از دُمگاه آغازیده‌ام
گفت: دم بگذار ای دو دیده‌ام!


از دم و دمگاه شیرم دَم گرفت
دُمگه او دَمگهم محکم گرفت


شیر بی‌دم باش گو ای شیرساز!
که دلم سستی گرفت از زخم گاز


جانب دیگر گرفت آن شخصْ زخم
بی‌محابا و مواسایی و رحم


بانگ کرد او کین چه اندام است ازو
گفت: این گوش است ای مرد نکو!


گفت: تا گوشش نباشد ای حکیم!
گوش را بگذار و کوته کن گلیم...

http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/511/1532260/Tattoo1.jpg