تقدیرم این گونه است: کار گل به جای کار دل، آری!

اینک منم تکرار سعدی در طرابلس‌های بیگاری

 

آسان گرفتم کار نیش‌و‌نوش را از روی طبع اما

هرگز جهان نگرفت بر من کارها را جز به‌دشواری

 

در باغتان زین‌سان که پاییز از پی پاییز می‌آید

برگ بهارش را به غارت داده این تقویم پنداری

 

در آسیای جور جز ابزار خون‌خواری نشد باشیم

چندان‌که گردیدیدم و گرداندیم مثل اسب عصاری

با روزها مردیم و با شب‌ها درون گور خفتیم

تا بار دیگر، صبح ناچاری و بیداری و بیزاری

 

مدیون طرح رنگ‌های عشق و طیف رنج‌های اوست

کز تازگی خالی نشد این قصهٔ بسیار تکراری

 

آن خواب و این کابوس! آن رؤیای عالم‌گیر و این تعبیر!

با این سقوط دردناک از اوج سرداری به سرباری

 

حسین منزوی


برچسب ها: غزل، حسین منزوی، شعر معاصر، سعدی، طرابلس، طبع، پاییز،

تاریخ : چهارشنبه 14 تیر 1396 | 01:06 ب.ظ | نویسنده : میثم نصیری | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.