نیستان - در سوگواری امام حسین ۲

إِنَّ ٱللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا۟ مَا بِأَنفُسِهِمْ

إِنَّ ٱللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا۟ مَا بِأَنفُسِهِمْ

نیستان - در سوگواری امام حسین ۲ إِنَّ ٱللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا۟ مَا بِأَنفُسِهِمْ

روح‌القدس که پیش لسان فرشته‌هاست
از پیروان مرثیه‌خوانان کربلاست


این ماتم بزرگ نگنجد در این جهان
آری در آن جهان دگر نیز این عزاست


کرده سیاه حلۀ نور، این عزای کیست؟
خیرالنسا که مردمک چشم مصطفاست


بنگر به نور چشم پیمبر چه می‌کنند
این چشم کوفیان چه بلا‌چشم بی‌حیاست


یاقوت تشنگی شکند، از چه گشت خشک؟
آن لب که یک ترشح از او چشمهٔ بقاست


بلبل اگر ز واقعۀ کربلا نگفت
گل را چه واقع است که پیراهنش قباست؟

 

از پا فتاده است درخت سعادتی
کز بوستان دهر چو او گلبنی نخاست


شاخ گلی شکست ز بستان مصطفی
کز رنگ‌و‌بو فتاد گلستان مصطفی


برچسب ها: ترکیب بند، وحشی بافقی، ادبیات عاشورایی، محرم، صفر، شعر کهن، شعر کلاسیک،

تاریخ : یکشنبه 7 آبان 1396 | 10:02 ق.ظ | نویسنده : میثم نصیری | نظرات
.: Weblog Themes By Slide Skin:.